طلعت بدر

قرآن کریم، وفاداری را با معیاری دقیق تعریف می‌کند. با یک آزمون سخت، یک پرسش سرنوشت‌ساز. آیا انسان در لحظه‌ای که باید هزینه بدهد، همچنان بر عهد خود می‌ایستد؟ «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ… بیشتر »

  صبح پنجشنبه که رفتم گلزار شهداء مدافع حرم، نگاهم به مزار شهید عفتی افتاد. ایستادم و درباره‌اش خواندم. فهمیدم پدرش جانباز بوده است. همین یک جمله کافی بود تا دلم بلرزد، گویی قصهٔ ایثار در این خانواده پایانی نداشت.    کنار مزار شهید صدر زاده و شهید عفتی… بیشتر »

  طعم شیرین باقلوا  تابستان که می‌شد، کوچه‌ی ما پر از هیاهو و خنده بود. دختر‌بچه‌ها لی‌لی بازی می‌کردند و پسر‌بچه‌ها با سینی‌های باقلوا در کوچه‌ها می‌چرخیدند. من اما دنیای خودم را داشتم،سعی می‌کردم پول بیشتری جمع کنم تا وقتی سینی باقلوا از راه می‌رسد،… بیشتر »

صدای باران که به شیشه می‌خورد، آرام و پیوسته در اتاق می‌پیچد. قطره‌ها یکی‌یکی خودشان را رها می‌کنند و روی شیشه سر می‌خورند، ردی روشن از خود به جا می‌گذارند و دنیا را پشت سرشان کمی تارتر می‌کنند. این صدا مرا به روزهای دور می‌برد، فاصله مدرسه تا خانه… بیشتر »

نوشتهٔ «دامن چین‌دار» مرا به سال‌های کودکی برد؛ به روزهایی که خوشحالی، ساده‌تر از امروز بود. کنار خانه‌مان باغچه‌ای کوچک داشتیم؛ باغچه‌ای که برای من فقط چند گل و گیاه نبود، بلکه گوشه‌ای از دنیای کودکانه‌ام بود. عاشق بوی باغچه‌ها بودم؛ عصرها به آنجا… بیشتر »

​مهم‌ترین درسی که زندگی به من داد؛ سؤالی که هنوز ذهنم را درگیر می‌کند گاهی یک سؤال ساده، می‌تواند ساعت‌ها آدم را در سکوت فرو ببرد؛ سکوتی که در آن، گذشته را مرور می‌کنیم، انتخاب‌هایمان را دوباره می‌سنجیم و به درس‌هایی فکر می‌کنیم که زندگی، گاهی با بهای… بیشتر »

کاش زودتر می‌فهمیدم هرکس که می‌گوید «من هستم»، لزوماً بلد نیست بماند. بعضی آدم‌ها تا وقتی همه‌چیز آرام است، کنارت هستند؛ اما درست همان روزی که زندگی سخت می‌شود، فاصله‌شان را بیشتر می‌کنند. آن روزها، حرف‌هایشان را باور می‌کردم: «نگران نباش، من هستم.» «هر… بیشتر »

من  وبلاگ شب‌های بی‌ستاره را انتخاب کردم. چی جلبم کرد: قلم و صداقتشان در توصیف نماز . جالب‌ترین بخش: جمله زیبای «هر بار، یک آجر کوچک از من ویران‌شده را سر جایش می‌گذارد»؛ نگاهی ایشان به نماز به عنوان بازسازی خود. چرا بخونید: یادآوری اینکه همیشه… بیشتر »

  چند سال پیش، برای شرکت در کلاسی باید شهریه می‌دادیم. پول‌هایم را می‌شمردم که دوستم گفت: «به من می‌گویند پول‌هایم همیشه هزاریه؛ آخه همسرم رانندهٔ تاکسیه!» بعد، آرام‌تر ادامه داد: «از این بابت خجالت می‌کشم.» بی‌اختیار گفتم: «اتفاقاً من همیشه دنبال همین… بیشتر »

  عاشقانی که قاب شدند نگاه کردن به بعضی عکس‌ها، فقط دیدن چند ثانیه نیست؛ نگاه کردن به بعضی عکس‌ها، خواندن یک کتاب تاریخ است. همزمان با سالگرد شهادت سید مقاومت، سید حسن نصرالله محتوایی را برای انتشار آماده کردم تصویر شهید را جستجو می کردم، تصویری در… بیشتر »

چیزی که دلم می‌خواست درباره‌اش حرف بزنم، امروز به لطف چالش احیای وبلاگ‌هامی‌خواهم بگویم: من با تعریف رایج موفقیت مخالفم. ما بزرگ شدیم که فکر کنیم موفقیت یعنی حقوق بالا، ماشین شیک، مدرک دکتری، و اینکه دیگران درباره‌مان بگویند: «چه آدم موفقی!» اما به نظرم… بیشتر »

این روزها چه چیزی بیشتر از همه ذهن مرا درگیر کرده است؟ یک تصمیم بزرگ و یک جنگ درونی تمام‌نشدنی. تصمیم به اقدام برای سطح سه، در حالی که هنوز زخم نگاه‌های سنگین و تمسخرهای دیگران روی دلم سنگینی می‌کند. من مسیر طلبگی را انتخاب کرده‌ام؛ مسیری که برای من… بیشتر »

  دیروز، وقتی رفتم بالکن لباس‌ها را جمع کنم، پروانه‌ای را دیدم که روی زمین افتاده بود و بال‌هایش رمقی برای پرواز نداشت. امروز، وقتی برای درست کردن ناهار پیاز می‌آوردم، دیدم دیگر نیست؛ مرده بود و دلم گرفت. این روزها حال من هم دقیقاً مثل آن پروانه است.… بیشتر »

   صبح با یک مشت خاطره‌ی رنگی شروع شد.   امروز، گوشواره‌های دست‌ساز و رنگارنگم را که در دست گرفتم، بوی کودکی و هیاهوی بازار بزرگ شاه عبدالعظیم (علیه‌السلام) در خاطرم پیچید.   یادم می‌آید از خانه که می‌خواستیم برویم خانه‌ی دایی‌ها، مسیرمان از دل همان… بیشتر »